Zenuwen? Nooit last van. Auditie doen? Dikke prima. Allemaal leuk en aardig die praatjes, maar ja, dan sta je daar ineens, met je voetjes keurig op de stip en je ogen samengeknepen van die felle bouwlampen die bovendien ervoor zorgen dat de zweetplekken onder je oksels zich nét iets te snel vormen. De camera staat op jou gericht met erachter allemaal mensen die jou met een verwachtingsvolle blik aanstaren. Dit is jouw moment suprême. Tijd om te shinen.

Maar alles wat jij ziet is dat brandende rode lampje en de muren lijken ineens wel heel snel op je af te komen. Je doet je mond open maar er komt geen geluid uit. Argh! De hele rit naar de casting toe heb je nul last van spanning gehad, maar als je daar zo staat met die camera op je neus voelt het toch wel even anders dan in de veilige omgeving van je slaapkamer.

Drie Tips op te shinen op jouw moment suprême (in plaats van dichtklappen):

  1. Ontspan!

    Klinkt natuurlijk makkelijker dan het is, maar echt, probeer te ontspannen! Je leven hangt niet van deze casting af, de castingdirectors hebben écht het beste met je voor en zullen je zeker niet levend opeten. Wees relaxed! En vergeet je je tekst? Dat is echt niet zo’n groot probleem als jij in je hoofdje denkt. Uiteindelijk is iedereen in die ruimte er om ervoor te zorgen dat jij een kneitergoeie performance neerzet. Dus, no stress.

  2. Tekst vergeten? Keep Calm!

    Mocht je nou toch je tekst kwijt raken, blijf dan kalm. Vaak schrikken auditanten hier zo van, dat ze meteen compleet uit hun rol schieten en in paniek raken. Dit is super zonde, want vaak gebeuren er juist hele mooie dingen op de momenten dat je je tekst kwijt raakt. Dit betekent namelijk dat je niet met de tekst bezig bent, maar onwijs in je rol zit! Maar vanaf het moment dat jij dit alles los laat, is het hele moment weg, en dat is jammer. Het beste wat je kan doen als je je tekst kwijt raakt, is kalm blijven, rustig nadenken en doorspelen (al doe je dit in stilte). En als de castingdirector door krijgt dat je zo stil bent omdat je je volgende zin niet weet (en niet omdat die stilte een dramaturgische keuze was), zal zij de tekst souffleren (voorzeggen) en kan je door met je scène, alsof er niets is gebeurd. Het klinkt misschien lastig, maar op deze manier voorkom je wel dat goed materiaal verloren gaat!

  3. Vragen mag!

    Geeft de castingdirector je aanwijzingen maar heb je geen flauw benul van wat ermee bedoeld wordt? Schroom dan niet te vragen om uitleg! Niets is zo vervelend als je de kans krijgt om een scène opnieuw te spelen met aanwijzingen die je totaal niet begrijpt. Daar schiet niemand namelijk iets mee op, en het is zonde van de kostbare tijd die je hebt. Jij hebt vaak gemiddeld maar twintig minuutjes om het beste in jezelf naar boven te halen. Dus, krijg je een aanwijzing, maar begrijp je niet waar de castingdirector naar toe wilt? Durf het gewoon te vragen en wees niet bang dat je raar aangekeken wordt. Castingdirectors zijn ook maar mensen (echt waar).